Informacje techniczne

1. Zastosowanie rolek transportowych nienapędzanych

Rolki transportowe nienapędzane są przeznaczone do przemieszczania ładunków o stabilnej podstawie, takich jak kartony, pojemniki plastikowe, skrzynki, paczki, elementy produkcyjne, płyty, detale metalowe, formatki, opakowania zbiorcze oraz inne ładunki o płaskiej lub częściowo płaskiej podstawie.

Najlepsze warunki pracy występują wtedy, gdy ładunek ma powierzchnię kontaktu wystarczająco sztywną, równą i stabilną.

Jeżeli spód ładunku jest miękki, nierówny, odkształcony albo ma wystające elementy, należy zmniejszyć rozstaw rolek lub zastosować rolki o większej średnicy i większej nośności.

2. Podstawowa zasada projektowa: minimum 3 rolki pod ładunkiem

Przy projektowaniu przenośnika rolkowego należy przyjąć, że transportowany ładunek powinien jednocześnie opierać się co najmniej na 3 rolkach. Jest to podstawowy warunek stabilnego przemieszczania ładunku po przenośniku rolkowym.

Zasada minimum trzech rolek pod ładunkiem jest jedną z podstawowych zasad doboru rozstawu rolek w przenośnikach grawitacyjnych.

Wzór orientacyjny:

I = Y / n

gdzie:

I – rozstaw rolek, czyli odległość między osiami sąsiednich rolek [mm]

Y – długość ładunku w kierunku transportu [mm]

n – liczba rolek pod ładunkiem, minimum 3

Przykład:

Jeżeli karton ma długość 600 mm, to maksymalny orientacyjny rozstaw rolek przy 3 rolkach pod ładunkiem wynosi:

600 / 3 = 200 mm

W praktyce często stosuje się mniejszy rozstaw, np. 100–150 mm, szczególnie gdy ładunek jest lekki, ma nierówną podstawę albo może się odkształcać.

4. Obciążenie jednej rolki

Nośność rolki należy zawsze porównać z rzeczywistym obciążeniem przypadającym na jedną rolkę. W katalogach technicznych nośność rolki oznaczana jest często jako Pc, natomiast rzeczywiste obciążenie jednej rolki jako P.

Podstawowa zasada doboru:

Pc ≥ P

Oznacza to, że nośność wybranej rolki musi być większa lub równa rzeczywistemu obciążeniu przypadającemu na rolkę.

Uproszczony wzór orientacyjny:

P = Pu / n

gdzie:

P – obciążenie jednej rolki [daN lub kg w uproszczeniu]

Pu – masa ładunku

n – liczba rolek znajdujących się pod ładunkiem

Przykład:

Ładunek waży 60 kg i opiera się na 4 rolkach.

60 / 4 = 15 kg na jedną rolkę

W praktyce należy przyjąć zapas bezpieczeństwa, ponieważ masa ładunku nie zawsze rozkłada się idealnie równo. Jeżeli ładunek ma nierówną podstawę lub ciężar skupiony w jednym miejscu, część rolek może być obciążona mocniej.

5. Kiedy wybrać rolki stalowe?

Rolki stalowe są dobrym wyborem do większości zastosowań przemysłowych, szczególnie wtedy, gdy wymagana jest większa nośność, odporność mechaniczna i stabilność pracy.

Rolki stalowe warto wybrać, gdy:

• transportowane są cięższe ładunki,
• ładunek ma twardą lub metalową podstawę,
• występują uderzenia podczas odkładania elementów,
• przenośnik pracuje w środowisku produkcyjnym,
• wymagana jest większa sztywność rury,
• rolki mają mieć większą trwałość mechaniczną.

Rolki stalowe dobrze sprawdzają się w liniach produkcyjnych, magazynach, transporcie pojemników, skrzynek, kartonów, detali metalowych oraz elementów o większej masie.

6. Kiedy wybrać rolki PVC?

Rolki transportowe z rurą PVC są dobrym wyborem do lżejszych ładunków, prostych przenośników grawitacyjnych i zastosowań, w których ważna jest cicha praca oraz niższa masa własna rolki.

Rolki PVC warto wybrać, gdy:

• transportowane są lekkie lub średnie ładunki,
• ważna jest cichsza praca przenośnika,
• ładunki mają delikatniejszą powierzchnię,
• środowisko pracy jest suche i wewnętrzne,
• istotna jest odporność na korozję rury,
• wymagana jest niższa masa całego przenośnika.

Tworzywa sztuczne stosowane w rolkach mają dobre właściwości użytkowe w transporcie wewnętrznym. Do najważniejszych zalet rolek z tworzyw należą: cicha praca, odporność na korozję, niska masa, mały opór startowy oraz możliwość stosowania przy lżejszych ładunkach.

Uwaga: rura PVC ma ograniczenia temperaturowe i mechaniczne. Dla rur PVC należy przyjmować ograniczenia typowe dla tego materiału; w wielu zastosowaniach technicznych przyjmuje się temperaturę pracy do około +50°C.

7. Długość rolki i szerokość przenośnika

Długość rolki należy dobrać do szerokości transportowanego ładunku. Ładunek powinien swobodnie mieścić się na przenośniku i nie powinien ocierać się o boczne elementy konstrukcji.

Orientacyjna zasada:

C = X + minimum 50 mm

gdzie:

C – długość montażowa rolki [mm]

X – szerokość transportowanego ładunku [mm]

Oznacza to, że rolka powinna być co najmniej około 50 mm dłuższa od szerokości ładunku. Taki zapas poprawia stabilność prowadzenia i ogranicza ryzyko ocierania ładunku o konstrukcję boczną.

Przykład:

Jeżeli pojemnik ma szerokość 400 mm, zalecana długość rolki to minimum:

400 + 50 = 450 mm

W praktyce można zastosować np. rolkę 500 mm, jeżeli pasuje do konstrukcji przenośnika.

8. Nachylenie przenośnika grawitacyjnego

W przenośnikach grawitacyjnych ruch ładunku odbywa się dzięki nachyleniu toru rolkowego. Nachylenie należy dobrać ostrożnie.

Zbyt małe nachylenie może powodować zatrzymywanie się ładunków, a zbyt duże — nadmierne rozpędzanie, uderzenia i ryzyko uszkodzenia towaru.

Orientacyjne wartości nachylenia zależą od powierzchni styku ładunku z rolkami. W praktyce projektowej przyjmuje się około:

• 2% dla powierzchni metalowych,
• 4% dla powierzchni drewnianych,
• 8% dla powierzchni kartonowych.

W praktyce należy uwzględnić masę ładunku, rodzaj podstawy, średnicę rolek, jakość łożyskowania, długość przenośnika, tarcie o prowadnice boczne oraz ryzyko rozpędzania się ciężkich elementów.

Dla ciężkich ładunków i dłuższych odcinków grawitacyjnych może być konieczne zastosowanie elementów ograniczających prędkość lub dodatkowych zabezpieczeń.